100 jaar collectie Wagener in het
Koninklijk Conservatorium Brussele

De Duitse professor anatomie Guido Richard Wagener (1822-1896) bracht een grote en belangrijke muziekcollectie bijeen. In 1901 werd deze collectie door zijn erfgenaam verkocht tegen uitzonderlijk gunstige voorwaarden aan Alfred Wotquenne, toenmalig bibliothecaris van het Koninklijk Conservatorium Brussel. Wotquenne fungeerde enkel als tussenpersoon want de aankoop was duidelijk bedoeld voor het conservatorium. Toch zou het duren tot 1904 eer de nodige kredieten beschikbaar zouden zijn.

In de loop van jaren 1980 wordt de collectie aangeduid met de lettercode FRW. De “F” staat voor het Franse begrip “Fonds” en wordt best vertaald als verzameling. De letters “RW” verwijzen naar de initialen van Wagener, toen ten onrechte bekend als Richard Wagener. De andere afkorting “B Bc” staat voor “België, Brussel conservatorium” en is het internationale siglum dat de Brussels conservatoriumbibliotheek aanduidt.

Onder de 9.000 titels van de collectie Wagener bevinden zich heel wat interessante en unieke stukken. Tot de topstukken behoren de ongeveer veertig autografen van o.m. de zonen van J. S. Bach, nl. Carl Philipp Emanuel, Johann Christoph Friedrich en Wilhelm Friedemann, naast werk van Benda, Graun en Quantz. Bij de vijfhonderd handschriften zijn aantal unieke kopieën en ook de muziekdrukken zijn een bijzonder boeiende collectie, met heel wat uiterst zeldzame exemplaren. In de verzameling is kamermuziek uit de 18de eeuw het sterkst vertegenwoordigd. Naast het belang voor de historische uitvoeringspraktijk en het artistiek-wetenschappelijk onderzoek boeit de collectie ook door de bibliofiele boekbanden, overwegend uit de 19de eeuw.

De collectie Wagener is dan ook de grootste en belangrijkste buitenlandse muziekcollectie ooit in België aangekocht.

 

100 years of the collection Wagener in the
Royal Conservatory Brussels

The German professor of anatomy Guido Richard Wagener (1822-1896) brought a huge and important music collection together. This collection was sold in 1901 by his heir on favourable terms to Alfred Wotquenne, then librarian of the Brussels conservatory. Wotquenne was only a intermediary as it was clear that the acquisition was intended for the conservatory. Anyhow it was only in 1904 that the necessary credits for the acquisition came available.

In the course of the 1980s the items from the Wagener collection in the library were marked with the abbreviation "FRW". The "F" stands for the French word "fonds" and is to be understood as "collection"; "RW" are the initials of the owner, then incorrectly know as "Richard Wagener". The other abbreviation "B Bc" stands for "Belgium, Brussels conservatory" and is the international code denoting the Brussels conservatory library.

Among the 9.000 titles of the collection Wagener are lots of interesting and unique pieces. The forty autographs belong to the most important scores, among them works by the sons of J. S. Bach as Carl Philipp Emanuel, Johann Christoph Friedrich and Wilhelm Friedemann, beside works of Benda, Graun and Quantz. There are also about five hundred manuscript, containing several unique copies. The printed music is very interesting with very rare copies. Chamber music from the 18tth century is strongly represented. Beside the importance for the historical performance practice and the artistic-scientific research the collection fascinates by the bibliophile binding, mostly dating from the 19th century.

The Wagener collection is the largest and most important foreign music collection ever to be bought in Belgium.